Τρίτη, 1 Σεπτεμβρίου 2015

Αναπηρία και Οικογένεια





Ο ερχομός ενός παιδιού με αναπηρία μπορεί να είναι τόσο τραυματική σαν εμπειρία για την οικογένεια όσο το να μαθαίνει τον αιφνίδιο χαμό κάποιου μέλους της. Πολλοί γονείς μένουν εμβρόντητοι στο άκουσμα της αναπηρίας και αυτό έχει σαν συνέπεια να αλλάζει ο τρόπος ζωής ολόκληρης της οικογένειας.
Η αναπηρία ενός παιδιού είναι ένα κρίσιμο γεγονός ζωής και επηρεάζει σε σημαντικό βαθμό την ψυχολογική κατάσταση της οικογένειας. Πολλοί ερευνητές ασχολήθηκαν με την ψυχολογική κατάσταση οικογενειών ανάπηρων παιδιών. Όλες οι μέχρι τώρα έρευνες συμφωνούν ότι η διάγνωση της αναπηρίας ενός παιδιού-από τη γέννηση ή κατά τη διάρκεια των πρώτων χρόνων ζωής του- επιφέρει στην οικογένεια προβλήματα που για τη λύση τους απαιτείται ιδιαίτερη προσπάθεια απ’ όλους τους συμμετέχοντες. Τα μέλη της οικογένειας έρχονται αντιμέτωπα με μια κατάσταση, που η αντιμετώπιση της επηρεάζει την περαιτέρω ζωή τους. Η αναπηρία μπορεί να τους δημιουργήσει συναισθήματα σοκ, δυσπιστίας, αγωνίας, φόβου και απελπισίας.
Η σύγκρουση με την αναπηρία αλλά και η διαδικασία αποδοχής της επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες, όπως π.χ. από τη προσωπικότητα των γονιών και από τη μεταξύ τους σχέση, από το είδος και το βαθμό της αναπηρίας, από την κοινωνική στάση, την κοινωνικό-οικονομική κατάσταση της οικογένειας και από τις κοινωνικές επαφές. Επίσης σημαντικό ρόλο στις διάφορες μεταβολές των γονεϊκών στάσεων και συμπεριφορών παίζει και η αλληλεπίδραση με το ανάπηρο παιδί
Ωστόσο, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η αποδοχή από την οικογένεια είναι ιδιαίτερα βοηθητικός παράγοντας στο να διαπραγματευτεί και το ίδιο το άτομο με αναπηρία, θέματα που αφορούν στην αυτο-εικόνα και στην αυτοεκτίμηση του. Η θετική συμπεριφορά και η ενίσχυση από αγαπημένα πρόσωπα είναι εξίσου ιδιαίτερα σημαντικά. Οι οικογένειες οι οποίες εμπνέουν ελπίδες βοηθούν επίσης το άτομο να προσαρμοστεί και να αποκτήσει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση στις ικανότητες του, όποιες και αν είναι αυτές.